Op weg naar de einder: Marsman en de anderen    75-78

Ard Posthuma

L.

Bij het horen van haar stem, als hoge
pluimen aan de einder staan, vanaf
de achterbank, en nog een keer, als
hoge pluimen aan de einder staan

Kijk ik naar mijn broer en denk,
er is een tijd geweest met verhalen
en reizen, met vrienden, een tijd waarin
Marsman meer dan een regel was.

Nu, bij het voorbijsnellen van rijen
nog altijd ondenkbaar ijle populieren
is alles anders. Waar samenhang was,

Rest enkel een flard, ontelbaar herhaald
als een formule, een gebed, als het ruisen
van een pluim, op weg naar de einder.

Peter Swanborn (Bij het zien van zijn lichaam, 2007)

 

Hoewel de naam Marsman dit jaar levensgroot op de zijgevel van de Nederlandse ambassade in Berlijn prijkt, zullen maar weinig Duitse ambassadeklanten weten naar wie de titel van het bovenstaande gedicht verwijst. Laat staan dat ze het gedicht 'Herinnering aan Holland' kennen of weten dat dit bij ons zo beroemd is dat het anno 2000 in het kader van de verkiezing van de eerste ‘Dichter des Vaderlands’ tot het Nederlandse gedicht van de eeuw werd verkoren.

Lees verder in de papieren Filter