De schrijver als meelezer, de vertaler als meedenker    49-51

Saskia van der Lingen

Achter in de Nederlandse editie van Ian Buruma’s 1945 staat een dankbetuiging:

Vertalen is meestal een ondankbare taak. Het vergt heel veel werk en krijgt over het algemeen te weinig waardering. De taak is nog moeilijker als de auteur van de oorspronkelijke tekst in staat is om mee te kijken. En helemaal als die auteur een landgenoot is die is opgegroeid met dezelfde taal als die van de vertaling. Dan is het namelijk nooit goed.
   Ik kan Arthur Wevers daarom niet genoeg bedanken voor de manier waarop hij zijn werk heeft verricht: secuur, tactvol, en in de beste zin van het woord creatief – een goede vertaling is namelijk meer dan een overdracht, het is een creatie.

Fantastisch – en terecht – dat de meestal zo onzichtbare vertaler hier in het zonnetje wordt gezet, maar het stemt ook nieuwsgierig: hoe creatief heeft de vertaler precies kunnen zijn, dat wil zeggen hoeveel eigen inbreng heeft hij in de tekst gehad? En in hoeverre precies heeft de schrijver meegekeken, dat wil zeggen zich met de redactie van de vertaling bemoeid? Vertaler Arthur Wevers was bereid voor Filter een inkijkje te geven in het vertaalproces.

Lees verder in de papieren Filter