23:2

vrijdag vertaaldag

Archief

2022 | Week 33: Ton Naaijkens

Ton Naaijkens bezoekt de Documenta in Kassel, gecureerd door het Indonesische kunstcollectief ruangrupa. Louterend en leerzaam, en hij komt er ook nog een vertaalster op het spoor.
Lees meer >

Filter jaargang 29:3

Maarten Asscher, Suzanne van der Beek, Annelie David, Maureen Hosay, Kathleen Jamie, Martsje de Jong, Vanessa Joosen, Andrea Kluitmann, Brigit Kooijman, Pim Ligtvoet, Ton Naaijkens, Daniël Rovers, Ivo Smits, Edward van de Vendel, Eva Wissenburg, Uljana Wolf, Miek Zwamborn.
Lees meer >

Actueel Filter Vertaalprijs 2022 uitgereikt

De Filter Vertaalprijs 2022 is toegekend aan Anne Sytske Keijser, Mark Leenhouts en Silvia Marijnissen voor hun vertaling De droom van de rode kamer van Cao Xueqin.
Lees meer >

 
  • Filter Vertaalprijs 2022 uitgereikt aan drie vertalers

    De Filter Vertaalprijs 2022 is uitgereikt aan Anne Sytske Keijser, Mark Leenhouts en Silvia Marijnissen voor hun vertaling De droom van de rode kamer van Cao Xueqin. Dit gebeurde op een feestelijke avond rond de genomineerde vertalers en hun vertalingen op woensdag 28 september 2022 in TivoliVredenburg te Utrecht tijdens het ILFU-festival.

    vlnr Silvia Marijnissen, Anne Sytske Keijser, Mark Leenhouts, Jacques Meerman, Ingrid Biesheuvel, Djûke Poppinga en Jan van der Haar

    Lees meer >
  • Vintage Filter

    In de recente, op een gelijknamig boek gebaseerde miniserie ‘Under The Banner of Heaven’ wordt nog maar eens duidelijk hoe eenzelfde (religieuze) tekst tot de meest tegenstrijdige beweringen kan worden omgebogen, afhankelijk van wat men erin wil lezen en welke versie of interpretatie men als autoritair beschouwt. De spanningen tussen (tekst)versies met meer of minder autoriteit, tussen auteurschap en vertalerschap, tussen equivalentie, accuraatheid en (mis)interpretatie beheersen ook het denken over vertalen al sinds mensenheugenis. Theo Hermans illustreerde dit treffend aan de hand van meerdere prikkelende voorbeelden, die duidelijk aan het licht brengen hoe belangrijk vertaling is om een (geloofs)boodschap te verspreiden (en hoe goedgelovig mensen zijn). Tegelijkertijd laat hij zien hoe weinig er doorgaans wordt begrepen van wat vertalen eigenlijk inhoudt, terwijl de rol van de vertaler van wezenlijk belang is en een beter begrip van vertaling soms een kritisch tegengif tegen overdreven goedgelovigheid zou kunnen zijn.

    Lees meer >
  • Dossier Literair vertalen en technologie

    Literair vertalen en technologie. In hoeverre vallen die twee met elkaar te verzoenen? “Geen match made in heaven, maar toch een relatie” – zo luidt de titel van een studiemiddag die het ELV op 21 oktober 2022 in Antwerpen organiseert. Gys-Walt van Egdom ziet voor deze relatie alvast een veelbelovende toekomst weggelegd.

    Lees meer >
  • Filter Vertaalprijs Nominaties

    Genomineerd voor de Filter Vertaalprijs 2022: Anne Sytske Keijser, Mark Leenhouts & Silvia Marijnissen voor De droom van de rode kamer van Coa Xueqin (Athenaeum). De tweeduizend pagina’s zijn een monument voor de samenwerking van vertalers. De vertaling van zo’n klassieker vergt veel nazoekwerk. Wat zijn dat allemaal voor planten in de tuin, en welke materialen, medicijnen, kleren, voorwerpen en dranken beschrijft de auteur nu precies? De vertalers lichten het toe in hun nawoord. Het drietal maakte allerlei weloverwogen keuzes om de afstand in cultuur en tijd te overbruggen zonder het verhaal te vernederlandsen. De hoofdpersonen behouden overigens hun Chinese naam (zoals de jongen Baoyu), maar de namen van de bedienden en feeën worden vertaald in het Nederlands (zoals de fee Ontnuchtering of de dienstmeisjes Bekoring en Witveertje). Dat is een goede keuze. Als we vanwege een kwinkslag toch de betekenis van een Chinese naam moeten weten, staat er een korte voetnoot. De droom van de rode kamer zit vol spiegelingen, sprookjesachtige passages, wisselingen van toon en register, satire en drama. Deze roman is grote literatuur en ontstijgt zijn tijd. Dat geldt ook voor de vertaling. Je merkt aan alles dat de vertalers een goed gevoel voor de toon hebben ontwikkeld – en voor de wisselingen van die toon. ILFU interviewde de vertalers over hun werk en genomineerde vertaling.

     

  • Vrijdag Vertaaldag

    Wie was Augusta de Wit? Of beter: wie waren ze? Deze naamgenotes blijken naast hun naam en politieke sympathieën ook een connectie met het vertalen gemeen te hebben gehad – met de nodige verwarring tot gevolg. Jan Gielkens’ speur- en puzzelwerk brengt verheldering.

     

    Lees meer >
  • Filter Vertaalprijs Nominaties

    Ingrid Biesheuvel heeft met de vertaling van de veertiende-eeuwse tekst van de Roman van Heinric en Margriete van Limborch een herculische prestatie geleverd. Om de verteller te citeren: ‘Wie me niet wil geloven gaat daar zelf maar naartoe om het met eigen ogen te zien.’ (p. 460). Biesheuvel biedt ons een leesversie en heeft daarbij, naar wij menen geheel terecht, gekozen voor een prozavertaling. Biesheuvel presenteert ons de geuren en kleuren, de schavuitenstreken en het wapengekletter, de schurken en monsters die bij het genre horen. Maar Biesheuvels vertaling levert ons ook de mijmeringen en gedetailleerde bespiegelingen die deel uitmaken van dit epische verhaal, dat uiteindelijk toch vooral over de liefde gaat. ILFU interviewde Ingrid Biesheuvel over haar werk en haar genomineerde vertaling.

     

  • Nominaties Filter Vertaalprijs 2022

    Behalve een lofzang op een verloren tijd en een poging grip te krijgen op herinneringen, is Daar op het plein is niemand van Dolores Prato een bijzondere leeservaring. Dankzij Van der Haars voetnoten, nawoord en secure vertaling meandert de lezer mee met Prato’s mémoires. Je leert een roman kennen die het particuliere of puur Italiaanse overstijgt (Wat is ons bijgebleven uit onze jeugd en hoe duiden we de wereld?) en een echte aanwinst is voor het Nederlandse vertaallandschap. Van der Haars vertaalinspanningen doen ons inzien hoe rijk het Nederlands eigenlijk is – en dat zevenhonderd prachtige pagina’s lang. ILFU interviewde Jan van der Haar over zijn werk en zijn genomineerde vertaling.

  • #Vintage Filter Schrift van een Schildpad

    ‘Het lezen van het alfabet is een kunst,’ schrijft Yoko Tawada. ‘De letters van het alfabet zijn ongrijpbare fantasiedieren. Ze zijn als losse wezens van iedere betekenis ontdaan en zijn daardoor juist onberekenbaar.’ ‘Je mag er niet naar kijken maar moet de letter onmiddellijk in een klank vertalen en het lichaam van de taal laten verdwijnen.’ Een schriftteken is juist een merkwaardige eenheid, die niet uit elkaar kan worden genomen. ‘Het lichaam van het schrift van een ideogram is niet geheimzinnig, het laat zien wat het betekent,’ al wil de auteur daarmee niet zeggen dat ze vat heeft op ideogrammen. Wat betekent dit alles voor het lezen, voor het schrijven, voor het vertalen van verschillende talen, of liever, van verschillende schriften?

    Lees meer >
  • Nominaties Filter Vertaalprijs 2022

    Genomineerd voor de Filter Vertaalprijs 2022: Jacques Meerman voor De geuren van de wereld van Harold McGee. In deze vertaling spreekt uit elke alinea het vertaalmeesterschap van Meerman, dat hij tot in de finesses beheerst, meer in het bijzonder de opvallende kunst van de herschikking en transformatie. ILFU interviewde Jacques Meerman over zijn werk en zijn genomineerde vertaling.

  • #Vintage Filter honderd jaar Ulysses

    Heel 2022 mogen we vieren dat honderd jaar geleden in februari het inmiddels vermaarde hoogtepunt van het Modernisme, de roman Ulysses van James Joyce, het licht zag. Wij zien hier aanleiding in om in ons archief te duiken en daar een juweeltje van een Waaier uit op te diepen over Ulysses: ‘De sirenen van Joyce’, waarin twee artikelen over de klankeffecten in het hoofdstuk ‘Sirenen’ zijn opgenomen en vertalingen in Nederlands, Duits, Frans en Spaans van gedeeltes uit het begin van dat hoofdstuk.

     

    Lees meer >
  • Nominaties Filter Vertaalprijs 2022

    Genomineerd voor de Filter Vertaalprijs 2022: Djûke Poppinga voor Allah 99 van Hassan Blasim (Jurgen Maas), een boek waarin fictie en non-fictie, bizarre fantasie en barre werkelijkheid voortdurend door elkaar lopen. Dankzij Poppinga komen alle nuances in het Nederlands zo soepel over dat het de lezer geen enkele moeite kost om zich te verplaatsen in het leven en de wanhoop van de mensen in de roman. ILFU interviewde Djûke Poppinga over haar werk en haar genomineerde vertaling.

    Lees meer >
  • Vrijdag Vertaaldag

    Ton Naaijkens bezoekt de Documenta in Kassel, gecureerd door het Indonesische kunstcollectief ruangrupa. Het barst er van collectieven, egoloze kunst en een wereldwijd activisme waar je als westerling nederig van wordt. Begrippen als nongkrong en lumbung nemen een centrale plaats in, en ook vertaling blijkt een sleutelwoord.

    Lees meer >
  • #Vintage Filter Een Oekraïense tolk

    Het zal ook eens niet: je doorzoekt het Filter-archief op “Oekraïne” en komt niet uit bij een Oekraïens, maar bij een Amerikaans boek. Wel een boek dat, tamelijk lang geleden alweer, indruk maakte, en waarin inderdaad een belangrijke rol is weggelegd voor een jonge, ambitieuze Oekraïense tolk genaamd Alex, wiens net-niet perfecte Engels allerhande komische spraakverwarringen teweegbrengt. Het gaat om Alles is verlicht, de debuutroman van Jonathan Safran Foer. Stine Jensen nomineerde het boek bijna twintig jaar geleden als een van de meest opmerkelijke vertalingen van het vertaaljaar 2002. De humor blijft in de vertaling van Peter Abelsen volledig overeind, schrijft Jensen, en juist die is cruciaal in een zoektocht naar een inktzwart verleden. Ook Alex merkt dat haarfijn op: ‘Het is de enige ware manier om een treurig verhaal te vertellen.’

    Lees meer >
  • Vrijdag Vertaaldag

    Al ruim vijftig jaar is de geliefde televisieserie Tatort op zondagavond vaste prik in menig huiskamer en café, zowel in als buiten Duitsland. Door de jaren heen raakt Wil Boesten gehecht aan de ondertiteling voor doven en slechthorenden. De pixelige lettertjes onder in beeld blijken een schat aan informatie te bevatten over de Duitse taal.

     

     

    Lees meer >
  • #Vintage Filter Woordspelingen

    ‘Je kunt niet alles hebben als vertaler,’ schrijft Annelies van Hees in een artikel uit 1995 over de vertaling van woordspelingen in de overbekende sprookjes van de Deen Hans Christian Andersen. ‘Van de honderden woordspelingen in de sprookjes is minstens een derde niet te vertalen, terwijl zich anderzijds tientallen woordspelingen gratis aandienen in het Nederlands.’ Wat te doen met de vele onomatopeeën, alliteraties, assonanties, of het binnenrijm? Van Hees laat aan de hand van tal van voorbeelden zien wat kan en wat niet kan, hoe anderen, ook in andere talen, de klus hebben geklaard en hoe soms het toeval een handje kan helpen, of het gesprek met huisgenoten, buren en studenten een onverwachtse draai kan geven aan een schijnbaar onoplosbaar probleem.

    Lees meer >
  • Vrijdag Vertaaldag

    Onlangs overleed de schrijver F.C. Delius (1943-2022). Jan Gielkens eert hem met een in memoriam, waarin hij zich afvraagt waarom er maar weinig van Delius in het Nederlands is vertaald. Hij vergelijkt Delius met Günter Grass, van wie zeer veel, zo niet alle werk in het Nederlands verscheen. Thematisch is hun werk verwant, maar misschien is dat van Delius te ‘Duits’? Gielkens stelt intrigerende vragen, maar echte antwoorden heeft hij niet. Grass plofte de literatuur binnen, Delius deed dat omzichtig, als een voetballer die eerst nadenkt en dan pas schiet.

    Lees meer >
  • #VintageFilter schizofreen lezen

    In de meeste dag- en weekbladkritieken over literatuur in vertaling wordt vertaling buiten beeld gehouden. In een vertaalkritiek uit 2001 gaat Theo Hermans op zoek naar de vertalersstem en deconstrueert hij de illusie van equivalentie tussen bron- en doeltekst waarin de meeste critici van vertalingen nog rotsvast geloven. Met zijn schizofrene manier van lezen brengt hij vertaalaspecten in een Nederlandse vertaling van een boek van Salman Rushdie onder onze aandacht, zonder schoolmeesterachtigheid.

    Lees meer >
  • Nieuw dossier Gender in vertaling

    Zo’n tien minuten nadat Lette de drukproef van haar vertaling Meisje, vrouw, anders naar de uitgever had gestuurd, kreeg ze een mail van ene Tia met de vraag hoe ze het singular they (en their en them) in hoofdstuk 4 ‘Megan/Morgan’ had vertaald. Opnieuw zo’n tien minuten later gaf Lette in haar antwoord aan dat dit inderdaad flink wat voeten in de aarde had gehad. Het Nederlands heeft namelijk vooralsnog geen standaard non-binair voornaamwoord (‘nbvnw’), maar gelukkig wel meerdere mogelijkheden, zo bleek na onderzoek in het veld. Samen besloten Lette en Tia te onderzoeken wat nou de verschillen in leeservaring zijn tussen deze opties, om zo te komen tot handvatten voor vertalers in de toekomst. Een verslag van dit avontuur vind je in dit artikel.

    Lees meer >
  • VRIJDAG VERTAALDAG

    Lang geleden verscheen er eens een boek dat de opvallende titel Typische Scheiße droeg. Dat moet toch echt afkomstig zijn van iemand die zichzelf niet zo serieus neemt, denk je dan. Niets is minder waar. De auteur en kunstenaar, Dieter Roth (1930-1998), was zijn schrijfcarrière meteen begonnen met het allerhoogste: zijn Gesammelte Werke, dikke pillen in zo’n veertig delen. Ton Naaijkens bekent geen zwakker zwak te hebben dan voor Roth. Hij liep een boekje tegen het lijf dat Time passes, so does life, it seems gedoopt werd en knoopte die (wederom briljante) titel in zijn oren. Het brengt hem tot de uitspraak dat het hele vertaalgebeuren één enkele bondagesessie zou zijn – Scheiße, ja.

    Lees meer >
  • Webfilter Recensie

    Het is 2022 en geen Baudelairejaar meer – dat was vorig jaar, toen het tweehonderdste geboortejaar van deze Franse dichter (1821-1867) werd gevierd en er aardig wat publiciteit rond hem was, althans, in de desbetreffende kringen en media. Er verschenen ook twee spleens in prachtige uitgaven. De opvallendste is een posthume vertaling van Hafid Bouazza (1970-2021), niet alleen vanwege de titel – Parijse walging – of het bijzondere beeldende werk dat Marlene Dumas toevoegde, maar ook vanwege de uiterst aparte vertaalstijl die hier ingezet werd. Ton Naaijkens schreef daar eerder over in Filter en vergelijkt hem in een recensie met die van de andere spleenvertaler, Jacob Groot.

     

    Lees meer >
  •  Redactioneel

    ‘Terugfilteren’ was een woord dat bedacht werd door Harm-Jan van Dam toen hij een fors aantal Filters nog eens nalas. En nu heeft hij afscheid genomen als redacteur. Bij die gelegenheid gaf de redactie hem een in een oplage van één verschenen, handgebonden boek cadeau dat een ruime keuze bevat van zijn talloze bijdragen aan Filter en Webfilter. Terugfilteren verschijnt binnenkort ook in een tweede oplage, als e-book. Lees daar – of in ons archief – na wat de meestervertaler van Lof der Zotheid, de Priapea en Jippus et Jannica te zeggen heeft. Bijgaand de inleiding, tevens dank, bij deze opera selecta Vandamiana.

     

    Lees meer >
  • Vrijdag Vertaaldag

    Vertalen wordt vaak gezien als een per definitie ‘solitair’ beroep: in je eentje zwoegen aan een tekst. Als er zich nieuwe, onbekende werelden en vakgebieden aandienen, dan heb je woordenboeken, encyclopedieën en het hele internet als hulpmiddelen om tot een gepaste vertaling te komen. Maar soms heb je toch nood aan mensen om de juiste antwoorden te vinden en je te helpen de context werkelijk te begrijpen. Op zulke momenten komt een gevarieerd sociaal netwerk van pas: van filosofen, biochemici en psychologen tot collega-vertalers met bijzondere interesses en specialisaties. Maar er zijn grenzen aan de diversiteit van je vriendenkring én er zijn grenzen aan wat je van je vrienden kunt vragen. Dankzij de ontwikkelbeurzen van het Letterenfonds hoeft dat echter niet langer een probleem te zijn: zij geven je écht de vrijheid om al je vragen te stellen en samen met experten uitgebreid na te denken over vertaalkeuzes.

     

    Lees meer >
  •  ACTUEEL

    De nominaties van de Filter Vertaalprijs 2022 zijn bekend!

    De jury van de Filter Vertaalprijs selecteerde vijf verrassende vertalingen voor de Filter Vertaalprijs 2022, die op 28 september uitgereikt zal worden tijdens het Internationaal Literatuurfestival Utrecht (ILFU). Het zijn stuk voor stuk markante en exceptionele prestaties waarin het wonder van de vertaling zich voortreffelijk voltrokken heeft.

    Lees meer >
  • Vorige Vertaaldag

    Isabelle Bambust houdt van ‘kantelingen’, ‘tuimelingen’, ‘passen’ in de zin van overgangszones, plekken waar het één in het ander overloopt, waar spetters die van de overzijde komen de ingebeelde homogeniteit verstoren maar vooral verrijken. Wat is er mooier dan talen die elkaar kriebelen… van een terloopse ‘bonzour mamzel’ tot een volwaardige ‘Flirt flamand’?

    Lees meer >
  • #VintageFilter 

    Zo’n tien jaar geleden publiceerden we in Filter vijf zogeheten brieven uit Vertalië aan Gerard Reve, die zich toen al een jaar of vijf ‘aan gene zijde van zijn afwezigheid’ bevond. De afzender van de brieven, Bertrand Abraham, schreef ze bij wijze van dankwoord bij de inontvangstneming van de Prix des Phares du Nord 2011 voor zijn vertaling van Op Weg Naar Het Einde, dat in het Frans En route vers la fin was gedoopt. Bevlogen brieven met oog voor de daagse praktijk van het vertalen. Reintje Ghoos en Jan Pieter van der Sterre smokkelden – behalve dat aan hen ontleende ‘daagse’ – andere geweldige woorden binnen in het door hen vertaalde dankwoord: gemiezemaus, aanslagtelling, je reinste carnaval – ‘een mens hoort ervan op’.

    Lees meer >
  • Tatort, Masereel & Spekjes

    Nagenietend van twee Masereel-tentoonstellingen wandelt Ton Naaijkens over de Gentse Ajuinlei. Zijn mijmeringen worden verstoord als zijn oog valt op een ‘Wine Shop Bar & English Books’, die hem acuut terugbrengt bij twee recente oprispingen in de mediawereld der letteren.

    Lees meer >
  • #VintageFilter Een onvoltooid portret

    Een fascinerend ‘onvoltooid’ portret – van de hand van Mirjam de Veth – van een vrijgevochten vrouw die poseerde, acteerde, beminde en… vertaalde. De open plekken in de levensloop van Tylia Caren-Perlmutter geven de verbeelding de ruimte om te mijmeren over Parijs tijdens de années folles, over verloren liefdes en de melancholie van het ouder worden. Juist daarom zijn de ‘kleine’ figuren in de coulissen van de geschiedenis vaak zo fascinerend – en als íémand zich in de bescheidenheid van die coulissen thuisvoelt, is het wel de vertaler.

     

    Lees meer >
  • Cursus Charmsiaans Vertalen

    ‘Wat heb je eraan te zeggen “zo en zo moet je het doen”? “Zo en zo wordt het gedaan”? Als de ander het niet doet is het niet goed en als hij het wel doet nog minder. Je kan alleen maar wijzen. Kijk! Maar mensen zijn net katten. Ze kijken niet naar waar je wijst. Ze ruiken aan je vinger.’ Met onder andere deze woorden start Robbert-Jan Henkes het Charms Research Project, tegelijkertijd een Cursus Charmsiaans Vertalen. Vertrekpunt: een Russisch kinderboek, vijfentachtig jaar oud, met verhalen in plaatjes en verstopt in het colofon drie tekstschrijvers, onder wie niemand minder dan Daniil Charms.

    Lees meer >
  • #Vintagefilter Een schild van liefde

    In een webdossier uit 2017 ging Filter in op de vertaling van getuigenisliteratuur over onder andere de Holocaust. Welke rol spelen vertalers in de overdracht van de historische kennis die in deze teksten besloten ligt? Hebben vertalers een specifieke verantwoordelijkheid en in hoeverre worden zij voor ethische dilemma’s geplaatst? Welke positie neemt de vertaler in ten opzichte van de getuige? Désirée Schyns sprak met vijf vertalers van getuigenissen van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog en ging in op deze en andere vragen. Herlees deze week de transcriptie van het inzichtrijke gesprek.

          

       

     

    Lees meer >
  • In memoriam Jan Rot

    Vorige week vrijdag overleed Jan Rot, veelzijdig zanger, componist, schrijver en vooral vertaler. Cees Koster herdenkt hem en gaat in op het rijkgeschakeerde oeuvre van lied- en liedjesvertalingen dat hij nalaat - een oeuvre dat het verdient om nog heel lang beluisterd te worden.

    Lees meer >
  • Vertalen als didactisch hulpmiddel

    Isabelle Bambust geeft een creatieve invulling aan vertalen als didactisch hulpmiddel: niet in de eerste plaats om de grammaticale en lexicale moeilijkheden van een taal onder de knie te krijgen, maar als een manier om tot een diepere menselijke verbinding te komen – als een wind die zowel door de bladeren van inlandse eiken waait als door bamboespruiten, over taal- en cultuurverschillen heen.

    Lees meer >
  • Een digitale blik in de keuken van de literaire vertaler

    Betekent het digitale tijdperk het einde van tekstgenetisch onderzoek? Luidde de komst van de computer op menige schrijftafel het einde van het kladje in? Zelfs schrijvers of vertalers die uit koppigheid of nostalgie nog verkiezen in schriftjes te krabbelen en met inktpotten te rommelen, zullen waarschijnlijk een belangrijk deel van het schrijfproces achter het computerscherm doorbrengen. En dan worden doorhalingen plots onzichtbaar, kunnen hele passages zonder omhaal (en zonder sporen) verplaatst worden, zijn er geen verschillende geschriften meer waar te nemen... Het mag dan wel voordelen opleveren qua gebruiksgemak, de tekstgeneticus wordt er niet vrolijk van. Of toch?

    In hun bijdrage aan het technologiedossier laten Iris Schrijver en Luuk Van Waes zien hoe technologie in plaats van de ondergang van het tekstgenetisch onderzoek in te leiden, er net een meerwaarde voor kan zijn en de tekstgeneticus zelfs in staat stelt nog veel fijnmaziger te werk te gaan dan ooit tevoren.

    Casus: Luk Van Hautes vertaling Als katten van de wereld verdwijnen van de Japanse roman Sekai kara neko ga kieta nara

    Lees meer >
  • Dossier Vertalen en herhalen

    Van stijlzonde tot geliefd stijlkenmerk: herhaling is in taal alom aanwezig, maar hoe er tegen herhaling in literaire teksten wordt aangekeken verschilt nogal per taal, cultuur, tijd en persoon. Wat moet, of dóét, een vertaler ermee? Vier auteurs belichten het verschijnsel in een aantal heel verschillende vertalingen in en uit het Nederlands. Zij gaan onder andere in op werk van Gerard Reve, Italo Calvino en Gerbrand Bakker, op Kader Abdolahs vertolking van de Koran en op de vierentwintig uur durende perfomance Mount Olympus van Jan Fabre en Jeroen Olyslaegers. Filter presenteert deze bijdragen in een splinternieuw dossier: ‘Vertalen en herhalen’.

    Lees meer >
  • Dossier Literair vertalen en technologie

    Wat kan technologie anno 2021 betekenen voor het literair vertalen én voor de vertaalwetenschap? In een gloednieuw en vuistdik Webfilterdossier, samengesteld door Joke Daems en Gys-Walt van Egdom, worden uiteenlopende nieuwe mogelijkheden kritisch tegen het licht gehouden. Met bijdragen van Jack McMartin, Luc van Doorslaer, Haidee Kotze, Gys-Walt van Egdom, Joke Daems, Winibert Segers, Henri Bloemen, Onno Kosters, Margot Fonteyne, Rebecca Webster, Lisa Horenberg, Chris Bakker, Pauline de Bok en Theo van der Ster.

      
     

    Lees meer >